|
๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๖
วันสุนทรภู่
Suntorn Poo's Day
นพชัย
วัดอักษร Ph.D.

สุนทรภู่
เกิดเมื่อ วันจันทร์ ขึ้น ๑ ค่ำ เดือนแปด ปีมะเมีย จุลศักราช ๑๑๓๘
ตรงกับวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๓๒๙ ในสมัยรัชกาลที่ ๑
กล่าวกันว่าบิดาของท่านเป็นคนบ้านกล่ำ เมืองแกลง
ซึ่งปัจจุบันอยู่ใน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
ซึ่งเป็นที่ตั้งอนุสาวรีย์ของท่าน ส่วนมารดาเป็นคนกรุงเทพฯ
บิดามารดาของท่านแยกทางกัน บิดากลับไปอยู่เมืองแกลง
ส่วนสุนทรภู่อยู่กับมารดาที่กรุงเทพฯ
จึงได้เรียนหนังสือตั้งแต่ยังเล็ก ณ
สำนักวัดชีปะขาวหรือวัดศรีสุดาราม
เพราะความเป็นหนุ่มที่ชอบเรื่องของรัก ๆ ใคร่ ๆ
และความเป็นนักเลงสุรา ทำให้ต้องคดีอาญา ชีวิตมีปัญหาอยู่เสมอ ซึ่งใน
"นิราศภูเขาทอง" ที่ท่านได้เขียนไว้
ก็ทำให้เชื่อได้ว่าน่าจะจริงอย่างที่เขาว่ากัน
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าช่างน่าอาย
ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป แต่เมาใจนี้ประจำทุค่ำคืน
ชีวิตของท่านนั้นลุ่ม ๆ ดอน ๆ แม้แต่ตายไปแล้ว
เมื่อทางราชการสร้างอนุสาวรีย์ให้ก็ใช้เวลานานถึงสิบกว่าปีจึงสร้างเสร็จ
เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๙๘ เสร็จเอาปี พ.ศ. ๒๕๑๓
อะไรจะขนาดนั้น...
ความเป็นเจ้าบทเจ้ากลอนที่มีฝีปากเอกของท่าน
และผลงานที่ฝากไว้มากมาย เป็นนิราศ ๙ เรื่อง คือ นิราศเมืองแกลง
นิราศพระบาท นิราศภูเขาทอง นิราศเมืองสุพรรณ นิราศวัดเจ้าฟ้า
นิราศอิเหนา นิราศพระประธม นิราศเมืองเพชรบุรี และรวมลำพันพิลาบ
นิทาน ๕ เรื่อง ได้แก่ โคบุตร พระอภัยมณี พระไชยสุริยา ลักษณะวงศ์
และ สิงหไตรภพ สุภาษิต ๓ เรื่อง คือ สวัสดิรักษา สุภาษิตสอนหญิง
และ เพลงยาวถวายโอวาท บทละคร 1 เรื่อง คือ
อภัยนุราช เสภา ๒ เรื่อง คือ ขุนช้างขุนแผน ตอนกำเนิดพลายงาม และ
พระราชพงศาวดาร และบทเห่กล่อม ๔ เรื่อง ได้แก่ เห่จับระบำ เห่กากี
เห่พระอภัยมณี และ เห่โคบุตร
ผลงานของท่านเป็นที่รู้จักแพร่หลาย
ได้รับความนิยม มีการนำไปสร้างเป็นการ์ตูน ละคร ภาพยนตร์ ฯลฯ จนได้รับเกียรติจากองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
(UNESCO) ยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก
ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๙ เป็นเวลา ๒๐๐
ปีหลังจากท่านได้เสียชีวิตเมื่อปีเถาะ พ.ศ. ๒๓๙๘
ในสมัยของรัชกาลที่ ๔ (คนดีมีฝีมือ เชื่อในความดีมีฝีมือของตัว
ก็มักจะเป็นอย่างนี้...ไม่ว่าไทยว่าเทศ ตอนอยู่ไม่มีความหมาย
ตอนตายจึงจะเชิดชู...สู้ไอ้พวกดีแต่ปากไม่ได้)
เรื่องราวชีวิตของท่านได้ดีจนมีบรรดาศักดิ์เป็นถึงพระสุนทรโวหาร
แต่ก็เคยถูกถอดยศลดชั้นจนแทบไม่มีแผ่นดินอยู่
เหมือนบางคนที่ตอนมีชีวิตได้ไขว่คว้าหาเงินทองมาครอบครองได้มากมาย
ตอนตายแม้แต่เงินเหรียญที่เขาใส่ปากให้บาทเดียว ก็ยังเอาไปไม่ได้
ทำให้คิดถึงบทร้อยกรองใน "กฤษณาสอนน้องคำฉันท์"
ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
ซึ่งน่าจะเตือนสติหลายๆ คนที่สามารถอ่านและเข้าใจความหมายมันได้...ว่าจะงก
จะเอาเปรียบ จะคดโกงกันไปถึงไหน...
พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง
โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี
นรชาติวางวาย
มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา
ความดีก็ปรากฏ เกียรติยศฤๅชา
ความชั่วก็นินทา ทุรยศยินขจร
 |